Vreugd en Rust is a château at Leidschendam-Voorburg, Zuid-Holland, in the Netherlands. The recorded building campaigns date from the 18th and 19th centuries. Its architecture is recorded as n.v.t.. The register records it as “rijksmonument”. Details are drawn from Rijksmonumentenregister.
Composed from the fields of the record itself — place, century, protection. Not written about the building, and not drawn from any source beyond those named below.
Coordinates — 52.06999, 4.36949
Image — Michiel1972, CC BY-SA 3.0
Historical note
Omschrijving HOOFDGEBOUW (Vreugd en Rust). Op rechthoekige grondslag opgetrokken 18de-eeuws hoofdgebouw in classicistische stijl. Het blokvormige pand is twee bouwlagen hoog voorzien van een witte pleisterlaag met hardstenen plint en wordt overkapt door een met gesmoorde Hollandse pannen gedekt samengesteld afgeplat schilddak. In 1852 is het gebouw uitgebreid met twee rechthoekige zijvleugels. Uit deze tijd dateert ook de houten borstwering (attiek) die boven de strakke lijstgevel is aangebracht. Thans is het hoofdgebouw in gebruik als hotel-restaurant. De regelmatig ingedeelde voorgevel van zeven traveeën breed wordt geleed door 19de-eeuwse zesruits vensters en pilasters op de hoeken. Centraal in de gevel een middenrisaliet met ingangspartij bestaande uit een dubbele deur met halfrond bovenlicht gevat in een omlijsting van pilasters bekroond met kapitelen en een kroonlijst, daarboven een verdiepingsraam en een zolderlicht. Over de hele lengte van de achtergevel is in 1920 een serre gebouwd passend in de stijl van het huis. Recent (circa 1990) is daarvoor een bordes met hardstenen balustrade gebouwd. In het INTERIEUR is ondermeer van belang het rijk geornamenteerde 18de-eeuwse trappenhuis met stucwerk in rococostijl. In de gang een 18de-eeuws stucplafond in rococostijl en enkele 19de-eeuwse stucplafonds in empirestijl. Waardering Het HOOFDGEBOUW (Vreugd en Rust) is van algemeen belang: - vanwege de sober architectonische vormgeving die typerend is voor het classicisme in de 18de-eeuw; - vanwege de uitbreiding in 1852 in neoclassicistische stijl typerend voor die periode; - vanwege het 18de- en 19de-eeuwse stucwerk in het interieur; - vanwege de functioneel-ruimtelijke relatie met andere onderdelen van de buitenplaats; - vanwege de kenmerkende ligging binnen de parkaanleg in landschapsstijl.
Reproduced from the official record, untranslated. Rijksmonumentenregister, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed — CC BY 4.0.
Sources
Rijksmonumentenregister, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed — monument 75004. CC BY 4.0.
