Beukbergen

Inleiding Landhuis van de buitenplaats Beukbergen, in 1910 ontworpen en gebouwd naar ontwerp van architect G.C. Bremer uit Rotterdam in opdracht van jonkheer A.H. baron Sloet van Oldruitenborgh, zich noemende van Marxveld en wonende te Vollenhoven. Het oorspronkelijke huis uit de 18de eeuw werd afgebroken in 1834. In 1863 kwam hiervoor een huis in de plaats, dat werd gesloopt ten behoeve van het huidige Beukbergen.Het perceel aan de noordkant van de Amersfoortseweg werd in 1653 verkaveld en wordt begrensd door de Beukbergenlaan en de Ericaweg. Het huis ligt in de as van een oude zichtlaan aan de overzijde van de Amersfoortseweg. Het huis is via een oprijlaan aan de rechterzijde te bereiken. Het open grasveld voor het huis is omzoomd door volwassen bomen en is essentieel voor het zicht dat men vanaf de Amersfoorstseweg op het huis heeft. Omschrijving Een evenwijdig aan de openbare weg gelegen LANDHUIS in traditionele stijl op samengestelde plattegrond, bestaande uit een onderkelderd hoofdvolume van twee bouwlagen onder een afgeplat schilddak gedekt met verbeterde Hollandse pannen waarin aan elke zijde getoogde dakkapellen met wangen zijn geplaatst. Tevens bevindt zich aan de achtergevel een onderkelderde aanbouw van één bouwlaag onder afgeplat schilddak, gedekt met verbeterde Hollandse pannen waarin aan twee zijden een dakkapel onder plat is gezet. Praktisch alle gevels zijn uitgevoerd in schoon metselwerk (kruisverband) met een omgaande plint die is uitgevoerd in grof uitgehouwen natuurstenen blokken. De gevels hebben een houten geprofileerde kroonlijst waarboven een overhangende bakgoot op klossen is geplaatst. Praktisch alle venster hebben stalen kozijnen met zeslichts indeling waar omheen een gemetselde, geprofileerde omlijsting is aangebracht en zijn voorzien van een hardstenen waterlijst. De representatieve, symmetrisch ingedeelde voor- of zuidgevel heeft twee aan de zijkant geplaatste driezijdige erkers van twee bouwlagen onder een plat dak die geplaatst zijn voor een risaliet met lichte voorsprong. De erkers zijn uitgevoerd in natuurstenen gevelplaten. In elke erkerzijde is een zeslichtsvenster zonder de eerder genoemde gemetselde omlijsting gezet. Tussen de vensters van de eerste en tweede bouwlaag zijn gebosseerde platen aangebracht. Tussen de erkers bevindt zich een teruggelegen gevel van drie assen breed die in schoon metselwerk is uitgevoerd. Hiervoor bevindt zich een accoladevormig terras met een in het midden geplaatste, uitwaaierende bordestrap die uitkomt op het gazon dat voor het huis ligt. De achtergevel wordt gedomineerd door een aanbouw van één bouwlaag op min of meer vierkante plattegrond. De aanbouw is met het hoofdvolume verbonden door middel van een smaller en lager tussenvolume. De gevels hebben een onregelmatig geplaatste vensters zonder omlijsting: voornamelijk roedenvensters en één drielichtsvenster met smalle gemetselde spijlen en een doorlopende onderdorpel. De achterzijde van de aanbouw bestaat uit een grotendeels ommuurde plaats met doorgang die via een dubbele trap te bereiken is. De plaats is tegenwoordig met lessenaarsdaken dichtgezet, waardoor alleen een doorgang naar de deur resteert. De rechter zijgevel heeft een nagenoeg symmetrische opzet en is in totaal vijf vensterassen breed met een middenrisaliet van drie vensterassen. Het risaliet heeft op de middenas de ingangspartij die via een hardstenen trap te bereiken is. De toegangsdeur met bovenlicht heeft een natuurstenen omlijsting met imitatievoegen waarnaast aan weerszijden een basement is gezet. Ter hoogte van de bovendorpel van het bovenlicht zijn in de omlijsting twee natuurstenen consoles geplaatst die het balkon erboven dragen. De ingangspartij wordt aan beide zijden geflankeerd door een smal roedenvenster. In de tweede bouwlaag zijn in het risaliet twee roedenvensters gezet, waartussen een balkondeur die toegang geeft tot het hierboven genoemde balkon. Het balkon is voorzien van een balusterhekwerk met hoekpijlers. Links van het risaliet, in de hoek, bevindt zich een grote schoorsteenpartij, waarbij de top van de schacht is uitgevoerd in siermetselwerk. Tegen de linker zijgevel van drie vensterassen breedte, is een monumentale serrepartij met balkon gezet. De opbouw bestaat uit vier forse vlakke pilasters met een eenvoudige sokkel en kapiteel. Tussen de pilasters zijn zesruitsvensters geplaatst waarboven een geprofileerde kroonlijst is aangebracht. Het balkon heeft een spijlenhek dat tussen vier vierkante hekpijlers gevat is. De serre is voor een risaliet geplaatst van nagenoeg dezelfde breedte. Links van het risaliet bevindt zich, zowel in de eerste als tweede bouwlaag, een drielichtsvenster met gemetselde stijlen en natuurstenen onderdorpel. Rechts van het risaliet, bevindt zich in de hoek een schoorsteenpartij die gelijk is aan de schoorsteen in de oostgevel. Alle gevels hebben, tenzij anders vermeld, stalen zeslichtsvensters die een geprofileerde omlijsting met strekken hebben en aan de onderzijde voorzien zijn van een hardstenen onderdorpel. Het interieur is sinds 1952 geleidelijk aangepast aan de nieuwe kantoorfunctie. De plattegrondindeling is nagenoeg in de originele staat gebleven. Opvallende interieurelementen op de begane grond die van belang genoemd kunnen worden zijn drie marmeren schouwen met neoclassicistische stijlinvloeden, het stucplafond salon in empirestijl met een brede lijst, waarin festoenen en gestileerde vogels met uitgeklapte vleugels in de voormalige salon. Hierin ook twee dubbele houten paneeldeuren eveneens in empirestijl met eierlijstversiering en rozetten. De hal heeft een houten bordestrap met dubbele armen vanaf het bordes. Boven het bordes glas-in-lood roedenvensters. Waardering Het landhuis Beukbergen is van cultuurhistorisch waarde vanwege de lange geschiedenis van de buitenplaats (stichting in 1653) en van belang als onderdeel van een reeks (voormalige) buitenplaatsen langs de Amersfoortseweg waaronder Zandbergen en Ter Wege. Van architectuurhistorisch belang vanwege de gaafheid van het bouwtype. Tevens van belang als onderdeel in het oeuvre van architect G.C. Bremer.

Texte repris de la notice officielle, non traduit. Rijksmonumentenregister, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed — CC BY 4.0.